:( دلـ نوشتهـ هآیـ مَنـ :(

درد یک پنجره را پنجره ها می فهمند// معنی کور شدن را گره ها می فهمند// سخت بالا بروی ، ساده بیایی پایین// قصه تلخ مرا سُرسُره ها می فهمند// یک نگاهت به من آموخت که در حرف زدن// چشم ها بیشتر از حنجره ها می فهمند// آنچه از رفتنت آمد به سرم را فردا// مردم از خواندن این تذکره ها می فهمند// نه نفهمید کسی منزلت شمس مرا// قرن ها بعد در آن کنگره ها می فهمند// از : کاظم بهمنی ...

من یه تنهای خستم عابری بی سرزمینم من تو این سنم ولی خیلی پیرم به ته خط رسیدم هرجا میرم غریبم تو کلاس درس شاگرد اولم تو کلاس زندگی شاگرد تنبلم من یه تنهام هزار بار زمین خوردم بازم روپام هرجور دردی رو تحمل کردم تو هر درد و مشکلی تامل کردم آره این حرفا درددله گفتن حرفای ساده مشکله پر از زخمم زندونیم اسیرم پر از بغضم دارم میمیرم بوی بی کسی میده نوشته های غمگینم کی میدونه پاییزه بهارم دل سپردم به سنگ روزگارم به رخ کشیده بی کسی هامو نقشهای فنجون فالم داغونم و خرابه حالم شدم تعبیر یه کابوس خسته شبیه دلهره بغضی شکسته میون راه خوردم به بن بست همه درها روبه روم بستست ..." شاعر: خودم سرودم "......